ลุ้นรับเงินล้านและของรางวัลมากมายกับ " Spectacular Award " จากสปอนเซอร์ ดึงเสน่ห์ของผลงานคุณออกมาให้พวกเราได้ชม!!
สวัสดี! ผู้มาเยือน ยินดีต้อนรับสู่ Quaint School Community คอมมูโรงเรียนสำหรับผู้พิการ
แผนที่โรงเรียนและภาพบรรยากาศโรงเรียนใหม่มาแล้ว!! "คลิ๊กที่นี่" พร้อมเปิดให้ชมบรรยากาศรอบโรงเรียนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!!

พบ 1 รายการ

by ผู้มาเยือน
on Sun 30 Aug 2015, 20:20
 
Search in: ห้องประชุมงาน
หัวข้อ: Lesson 24 : เที่ยวกระหน่ำ รับปิดเทอม
ตอบ: 9
อ่าน: 1043

Lesson 24 : เที่ยวกระหน่ำ รับปิดเทอม

เฮฮากะเที่ยววันหยุด – ทะเลประจวบแกล้งรุ่นพี่หนักมาก อุอิ {#}บ{/#}้านพักริมทะเล คุณไชเท้า และชุดนอนของทุกคน(?)

เสียงเพลงสนุกๆคอลไปกับบรรยากาศเบาๆเวลา1ทุ่มตรง ร่างเล็ก เอ่อ เตี้ยก็ได้(...) กำลังเตะน้ำทะเลให้กระจายอย่างสนุกสนานกับมาร์ชที่กำลังเตะคืนเช่นกัน อาศัยเสียงไฟจากบ้านพักริมทางแล้วลงเล่นน้ำ สำหรับฉันน่ะโครตเต็มใจ ส่วนคนโดนบังคับน่ะมันมาร์ช อาราย...เขนแค่ผลักแรงไปนิส!
“ขึ้นกันมาเถอะครับทั้งสองคน เดี๋ยวจะเป็นหวัดซะก่อน”เสียงสุภะเรียกเบาๆจากบนบ้านพัก ก่อนจะตามมาด้วยร่างของพี่รันเดลที่กำลังยกอาหารทะเลสดๆมาทางนี้ เราเลยขึ้นจากน้ำแล้วไปช่วยพี่เขายกอาหารกัน
“ทั้งสองคนยังไม่เลิกเล่นอีกหรือเนี่ย”พี่ไอน์เดินออกมาจากบ้านพักสงสัยจะได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเราที่ชายหาดแน่เลย
“กำลังจะเลิกฮะ มาร์ชอาบก่อนเลย ขอเขนเก็บเศษซากของเล่นก่อน”ดันหลังมาร์ชให้เข้าไปอาบน้ำเบาๆก่อนตัวเองจะถลามาเก็บกวาดของเล่นทรายที่ถูกวางทิ้งไว้ริมหาดให้เรียบร้อย
“เขนมาช่วยหน่อยครับ”เสียงพี่รัน(ขออนุญาติย่อนะฮะ)เรียก ฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินด้วยชุดเปียกๆไปหา ”ช่วยพี่ยกที”แล้วไม่นานเตาสำหรับย่างอาหารก็พร้อม สุภะกับพี่รันไปช่วยกันจุดไฟส่วนเขนไปช่วยพี่ไอน์ล้างอาหารทะเล

ไม่นานอาหารก็พร้อมย่างแล้ว พอดีกับที่มาร์ชอาบน้ำเสร็จพอดี เสื้อยืดสีดำตัดกับกางเกงสบายจนบางทีก็รู้สึกอิจฉา...รู้สึกอยากเกิดเป็นผู้ชายขึ้นมากะทันหัน(...)
“เขนเป็นไรเปล่า?”มาร์ชขมวดคิ้วมองฉันที่กำลังจ้องเขางงๆ ฉันส่ายหน้าว่าไม่มีอะไรแล้วไปอาบน้ำบ้าง...สิ่งแรกที่รู้สึกตอนอาบน้ำคือ เข่าเป็นแผล...อื้อหือนึกว่าจะรอดจากความซุ่มซ่าม...
ฉันใช้เวลาอาบน้ำไปเกือบยี่สิบนาที มองเสื้อกล้ามสีดำอย่างเสียดายแล้วเปลี่ยนไปหยิบเสื้อยืดลายแมวมาสวมแทน เอากิ๊ฟสีดำหนีบผมไว้ลวกๆแล้วถลาออกไปข้างนอก
“มาแล้วววว”บางทีก็รู้สึกรำคาญตัวเองนะ... พี่รันเงยหน้าขึ้นมามองยิ้มๆก่อนจะกวักมือให้ฉันไปร่วมวงทานอาหารด้วยกัน
“ทำไมเขนหนีบผมล่ะ ไม่ปล่อยให้แห้งหรอ”เป็นประโยคที่ยาวที่สุดเท่าที่คุยกับสุภะมา ติดแท็กดีใจหนักมาก...
“ตอนกินข้าวมันเกะกะอะ”ฉันตอบยิ้มๆก่อนจะหยิบจานของตัวเองแล้วเริ่มตักเนื้อปูเป็นอันดับแรก แล้วบทสนทนาก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เปิดด้วยประโยคคำตอบก่อกวนอย่าง
“อันนี้เรียกว่าอะไรฮะ”ชูช้อนขึ้นมาถามยิ้มๆ
“ก็ต้องช้อนสิครับ”พี่รันตอบ
“ไม่ช่ายยย”ฉันส่ายหน้า
“ที่ตัก?”สุภะตอบบ้าง
“ไม่ถูก”ยิ้มมมมม
“อะไรอะ”มาร์ชถาม พี่รันส่งสายตามาถามด้วยแหละ(...)
“เราก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเหมือนกัน”ทำไมต้องทำท่าทางอยากต่อยเก๊าด้วยอะ--- (ยังไม่รู้ตัวใช่ม้าย)
“...จ้า เอาที่สบายใจ”มาร์ชทำหน้าเอือมใส่ พี่ไอน์กับพี่รันเดลแอบหัวเราะเบาๆกับท่าทางกวนๆ แล้ววงสนทนาเรื่องสัพเพเหระอย่างเช่น วันนี้สนุกไหม น้ำทะเลเย็นไหมพอเล่นดึกๆแบบนี้
“เออ เขนมีอะไรจะบอกแหละ”แหนะ สายตาเหมือนจะกินหัวมาอีกละ {#}เร{/#}ิ่มหมันไส้ตัวเองผิดไหมเนี่ย
“อะไรหรอครับ”คราวนี้พี่ไอน์ถามบ้างน้ำเสียงกลั้นหัวเราะดูน่ารักดีแหะ(เดี๋ยว...อย่าเพิ่งม่อสิ555)
“เขนเป็นลูกแม่”เหยย ปูบินได้...ไว้อาลัยให้ตัวเองสามวิ ฉันหัวเราะให้กับความกวนอวัยวะเบื้องล่างของตัวเอง ในขณะที่คนอื่นหัวเราะด้วยความปลง
“เขนเป็นคนมีอารมณ์ขันกว่าที่คิดนะครับ”พี่รันพูดยิ้มๆ
“เขนไม่ใช่ไก่ซะหน่อย...จะขันได้ไงกันเล่า”แอบพองแก้มเบาๆใส่ ที่จริงคือเนียนกลั้นหัวเราะ พี่รันส่ายหน้าปลงยิ้มๆให้กับฉันก่อนจะบอกให้กินต่อ ฉันเอื้อมมือไปเปิดเพลงเบาๆให้มันคลอไปกับบรรยากาศสบายๆริมทะเลแบบนี้

กว่ามื้อเย็นที่แอบวุ่นวายจะจบลงก็เกือบๆจะสามทุ่มครึ่งแล้ว ปัญหาระดับชาติอย่างเก็บกวาดสำเร็จไปแล้ว และภารกิจสุดท้ายก็คือ...ห้องนอน ด้วยความที่เป็นผู้หญิงคนเดียวฉันเลยเสียสละ เอ่อ ก็ได้ๆแค่ไม่ชอบนอนเตียง เอาเป็นว่าฉันนอนตรงห้องนั่งเล่น ส่วนพวกผู้ชายนอนในห้องนอน
“เขนนอนได้แน่นะ”เอ่ยถามย้ำอีก ฉันพยักหน้าแรงๆดันพวกผู้ชายเข้าห้องนอนไป อุวะฮ่าฮ่าเท่านี้ห้องนั่งเล่นก็เป็นของข้าQAQ แต่แอบกลัวอะ...แง้
“คุณไชท้าว...เรามาหาเรื่องแกล้งพวกเขากันดีกว่า คึคึ”หัวเราะเบาๆกับตุ๊กตาในอ้อมกอด ก่อนจะลุกขึ้นไปคุ้ยกระเป๋าที่มีลิปสติกสีชมพูอ่อนกับสีแดงส้ม เฮ้ เขนไม่ได้ใช้ซะหน่อยนะ มันติดมา รอเวลาจนแน่ใจว่าทุกคนเข้านอนแล้ว เริ่มแผนได้>W<
แอ๊ด... ประตูบ้าทำไมตอนต้องมาลั่นตอนนี้ รู้สึกถึงคำว่า...นี่สินะประตู เอาล่ะๆเลิกปลงกับตัวเองแล้วมาสนใจทางนี้ต่อ ฉันเดินเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูให้เงียบที่สุด ทุกคนหลับหมดแล้ว อุอิ
“คึคึ พี่รันก่อนละกัน...”งึมงำกับคุณไชท้าว เอาฝาลิปเก็บใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะย่องเบาๆไปหาพี่รันผู้ซึ่งนอนริมสุด ค่อยๆบรรจงเดิมหนวดเติมเคราให้พี่รัน อุ๊ย ต้องแก้มแดงๆแหละ เติมปากด้วยย
“คึคึ อุ๊บ...”เอาคุณไชท้าวงับไว้ก่อนเดี๋ยวจะเสียแผนหมด ฉันปีน ก็มันอ้อมไม่ได้ ข้ามพี่รันอย่างระมัดระวังไปหาสุภะที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างๆกัน สงสารอะ...ไม่แกล้งได้ป่ะ เอาเหอะเดี๋ยวมันไม่ครบคน...ขอโทษนะคะQAQ ฉันค่อยๆใช้ลิปแต้มสีเป็นวงกลมเป็นปากสุภะเบาๆ ก่อนจะเดิมหนวดแมวเหมียวให้อีกหนวด
“คึคึ...เปลี่ยนสีบ้างดีกว่า”ว่าแล้วก็ค่อยๆย่องออกไปด้านนอกเพื่อหยิบลิปสติกสีแดง ความจริงมันเป็นอุทัยทิพ...เอาเหอะใช้ได้
ต้องแก้มแดงๆ...คึคึ ว่าแล้วก็กลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง เอ๋...ทำไมรอบนี้ทุกคนเปลี่ยนท่านอนล่ะ ช่างเหอะคงปกติอะเนอะ ว่าแล้วก็อ้อมไปทางพี่ไอน์ แก้มแดงๆปากนิด จมูกหน่อย อะแถมหนวด ระหว่างที่ฉันกำลังหัวเราะกับผลงานอันแสนสร้างสรรค์(?)ของตนเองอยู่นั้น...เคยเห็นนกถูกตะคลุบไหม?
“ว้ากกกก!!”ปล่อยของลงพื้นด้วยอารามตกใจ รู้ตัวอีกทีก็ถูกทุกคนจบล็อคไว้แล้ว อิชั้นผิดไปแล้วววว #ไว้อาลัยตัวเองสามวิ
“นึกไว้แล้วว่าเขนต้องเล่นอะไรแผลงๆ”พี่รันพูด...อย่ายิ้มแค่ปากสิ ทำไมตาพี่ไม่ยิ้มอะ;;w;; แง้ นั่นลิปหนูน้า อุแหม่หยิบไปไวเชียวนะคะ
“...”ทำตาน่าสงสาร อย่าทำเค้าเลยนะคะTwT
“...”แง้...มาเป็นรอยสักเชียวว ใช้อุทัยทิพด้วยมาร์ช...ถ้าใช้เยอะมันจะเหมือนว่าเขนหัวแตกเอานะ เหยย พี่รันเขนเขียนแค่หน้าเองหน้าพี่นับแขนเขนด้วยเรอะ
“พี่รันนน เค้าเขียนแค่หน้าพี่เองนะ!”ขอโวยวายหน่อย
“อันนี้ส่วนของพี่ไอน์ครับ”ยิ้มหวาน;;w;; เกลียดร้อยยิ้มตอนนี้ของทุกคนจัง“...”สุภะก็เขียนด้วยอะ กว่าจะโดนทำโทษหรือเอาคืนเสร็จก็ห้าทุ่มแล้ว...สภาพนี่เละมาก ไม่ใช่พวกพี่ๆนะเพราะเขาล้างหน้ากันแล้วเหลือเขนที่โดนกักตัวอยู่เนี่ย!!...TwT โอ้โหอุทัยทิพแทบจะหมด...แน่สิหน้ากับแขนนี่เหมือนโดนดักตีอะ โหยยังไม่นับรอยเขียนที่อื่นอีกนะ มีแป้งด้วยสุภะกะมาร์ชช่วยกันละเลง...
“บางทีเขนก็นึกนะ...ว่าตัวโดนดักตีมารึเปล่า”หันไปทำตาจะร้องไห้ใส่
“ก็เขนทำตัวน่าลักเองนี่นา...น่าลักไปทิ้งลงทะเลอะนะ”แง้;;w;; อย่าเอาเขนไปลอยเลยยย เขนยังไม่ตายนะ
“บางทีท่าเขนไม่ซน...เขนคงไม่เลอะแบบนี้”ว่าแล้วก็เชิดหายเข้าไปนอนกันหมดเลย เหลือเขนกะสภาพเหมือนโดนตีหัวไว้นอกห้อง;w;...
แต่ว่านะ... เป็นคืนที่เขนมีความสุขที่ซู้ดดดดด

รวมมิตรภาพ(?):

Topics tagged under เร on QUAINT 11uycmo
Topics tagged under เร on QUAINT Xdhwtl
Topics tagged under เร on QUAINT Dy5fv5
Topics tagged under เร on QUAINT 2ekhoph
Topics tagged under เร on QUAINT Bgd1mf
เอามายำละจ้า
Topics tagged under เร on QUAINT 30mbigp





B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป

Topics tagged under เร on QUAINT Q-sym-14Topics tagged under เร on QUAINT Q-item14

  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง



Narin's Comment:
ผมชอบรูปทุกคนในกลุ่มในตีมท้องฟ้าที่แตกต่างกันไปจังเลยครับ
ดูเป็นรูปเซ็ตที่เข้ากันดี รอบนี้ต้องบอกว่างานเขียนเป็นงานที่น่ารักมาก
อ่านแล้วรู้สึกสนุกไปด้วย รู้สึกว่ากางเขนเป็นตัวละครที่ทำให้รอบข้าง
ยิ้มและมีความสุขไปด้วยกันได้ ผมหวังว่าคุณจะสนุกไปกับการแต่ง
เรื่องราวดีๆแบบนี้เช่นกัน เรื่องที่ได้นำเสนอให้แก้ไขในรอบที่แล้ว
ก็ถูกแก้ไขและพัฒนาขึ้นมาก รอบนี้เป็นเรื่องราวที่ในมองของกางเขน
ชัดเจนดี อ่านลื่นไหลขึ้นมากเลยครับ ผมดีใจในการก้าวหน้าครั้งนี้จริงๆ
เรื่องที่จะฝากครั้งนี้เป็นเรื่องของการจัดบรรทัด อยากจะให้ลองเว้นวรรค
มากขึ้นกว่านี้อีกสักหน่อยครับ เพราะการที่ตัวหนังสือติดกันยาวๆทำให้
สามารถอ่านตกบรรทัดได้ง่าย แถมถ้าจัดสวยๆก็จะทำให้ดูน่ามองชวน
อ่านขึ้นอีกระดับหนึ่งครับ มาพัฒนาต่อไปด้วยกันนะ!!

ไปที่:

2012 © QUAINT | Powered by CHAIRMANS ®