ลุ้นรับเงินล้านและของรางวัลมากมายกับ " Spectacular Award " จากสปอนเซอร์ ดึงเสน่ห์ของผลงานคุณออกมาให้พวกเราได้ชม!!
สวัสดี! ผู้มาเยือน ยินดีต้อนรับสู่ Quaint School Community คอมมูโรงเรียนสำหรับผู้พิการ
แผนที่โรงเรียนและภาพบรรยากาศโรงเรียนใหม่มาแล้ว!! "คลิ๊กที่นี่" พร้อมเปิดให้ชมบรรยากาศรอบโรงเรียนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!!

พบ 1 รายการ

by ผู้มาเยือน
on Sun 30 Aug 2015, 20:20
 
Search in: ห้องประชุมงาน
หัวข้อ: Lesson 24 : เที่ยวกระหน่ำ รัปิดเทอม
ตอบ: 9
อ่าน: 1043

Lesson 24 : เที่ยวกระหน่ำ รัปิดเทอม

เฮฮากะเที่ยววันหยุด – ทะเลประจวบแกล้งรุ่นพี่หนักมาก อุอิ {#}บ{/#}้านพักริมทะเล คุณไชเท้า และชุดนอนของทุกคน(?)

เสียงเพลงสนุกๆคอลไปกับบรรยากาศเบาๆเวลา1ทุ่มตรง ร่างเล็ก เอ่อ เตี้ยก็ได้(...) กำลังเตะน้ำทะเลให้กระจายอย่างสนุกสนานกับมาร์ชที่กำลังเตะคืนเช่นกัน อาศัยเสียงไฟจากบ้านพักริมทางแล้วลงเล่นน้ำ สำหรับฉันน่ะโครตเต็มใจ ส่วนคนโดนบังคับน่ะมันมาร์ช อาราย...เขนแค่ผลักแรงไปนิส!
“ขึ้นกันมาเถอะครับทั้งสองคน เดี๋ยวจะเป็นหวัดซะก่อน”เสียงสุภะเรียกเบาๆจากบนบ้านพัก ก่อนจะตามมาด้วยร่างของพี่รันเดลที่กำลังยกอาหารทะเลสดๆมาทางนี้ เราเลยขึ้นจากน้ำแล้วไปช่วยพี่เขายกอาหารกัน
“ทั้งสองคนยังไม่เลิกเล่นอีกหรือเนี่ย”พี่ไอน์เดินออกมาจากบ้านพักสงสัยจะได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเราที่ชายหาดแน่เลย
“กำลังจะเลิกฮะ มาร์ชอาบก่อนเลย ขอเขนเก็บเศษซากของเล่นก่อน”ดันหลังมาร์ชให้เข้าไปอาบน้ำเบาๆก่อนตัวเองจะถลามาเก็บกวาดของเล่นทรายที่ถูกวางทิ้งไว้ริมหาดให้เรียบร้อย
“เขนมาช่วยหน่อยครับ”เสียงพี่รัน(ขออนุญาติย่อนะฮะ)เรียก ฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินด้วยชุดเปียกๆไปหา ”ช่วยพี่ยกที”แล้วไม่นานเตาสำหรับย่างอาหารก็พร้อม สุภะกับพี่รันไปช่วยกันจุดไฟส่วนเขนไปช่วยพี่ไอน์ล้างอาหารทะเล

ไม่นานอาหารก็พร้อมย่างแล้ว พอดีกับที่มาร์ชอาบน้ำเสร็จพอดี เสื้อยืดสีดำตัดกับกางเกงสบายจนบางทีก็รู้สึกอิจฉา...รู้สึกอยากเกิดเป็นผู้ชายขึ้นมากะทันหัน(...)
“เขนเป็นไรเปล่า?”มาร์ชขมวดคิ้วมองฉันที่กำลังจ้องเขางงๆ ฉันส่ายหน้าว่าไม่มีอะไรแล้วไปอาบน้ำบ้าง...สิ่งแรกที่รู้สึกตอนอาบน้ำคือ เข่าเป็นแผล...อื้อหือนึกว่าจะรอดจากความซุ่มซ่าม...
ฉันใช้เวลาอาบน้ำไปเกือบยี่สิบนาที มองเสื้อกล้ามสีดำอย่างเสียดายแล้วเปลี่ยนไปหยิบเสื้อยืดลายแมวมาสวมแทน เอากิ๊ฟสีดำหนีบผมไว้ลวกๆแล้วถลาออกไปข้างนอก
“มาแล้วววว”บางทีก็รู้สึกรำคาญตัวเองนะ... พี่รันเงยหน้าขึ้นมามองยิ้มๆก่อนจะกวักมือให้ฉันไปร่วมวงทานอาหารด้วยกัน
“ทำไมเขนหนีบผมล่ะ ไม่ปล่อยให้แห้งหรอ”เป็นประโยคที่ยาวที่สุดเท่าที่คุยกับสุภะมา ติดแท็กดีใจหนักมาก...
“ตอนกินข้าวมันเกะกะอะ”ฉันตอบยิ้มๆก่อนจะหยิบจานของตัวเองแล้วเริ่มตักเนื้อปูเป็นอันดับแรก แล้วบทสนทนาก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เปิดด้วยประโยคคำตอบก่อกวนอย่าง
“อันนี้เรียกว่าอะไรฮะ”ชูช้อนขึ้นมาถามยิ้มๆ
“ก็ต้องช้อนสิครับ”พี่รันตอบ
“ไม่ช่ายยย”ฉันส่ายหน้า
“ที่ตัก?”สุภะตอบบ้าง
“ไม่ถูก”ยิ้มมมมม
“อะไรอะ”มาร์ชถาม พี่รันส่งสายตามาถามด้วยแหละ(...)
“เราก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเหมือนกัน”ทำไมต้องทำท่าทางอยากต่อยเก๊าด้วยอะ--- (ยังไม่รู้ตัวใช่ม้าย)
“...จ้า เอาที่สบายใจ”มาร์ชทำหน้าเอือมใส่ พี่ไอน์กับพี่รันเดลแอบหัวเราะเบาๆกับท่าทางกวนๆ แล้ววงสนทนาเรื่องสัพเพเหระอย่างเช่น วันนี้สนุกไหม น้ำทะเลเย็นไหมพอเล่นดึกๆแบบนี้
“เออ เขนมีอะไรจะบอกแหละ”แหนะ สายตาเหมือนจะกินหัวมาอีกละ {#}เร{/#}ิ่มหมันไส้ตัวเองผิดไหมเนี่ย
“อะไรหรอครับ”คราวนี้พี่ไอน์ถามบ้างน้ำเสียงกลั้นหัวเราะดูน่ารักดีแหะ(เดี๋ยว...อย่าเพิ่งม่อสิ555)
“เขนเป็นลูกแม่”เหยย ปูบินได้...ไว้อาลัยให้ตัวเองสามวิ ฉันหัวเราะให้กับความกวนอวัยวะเบื้องล่างของตัวเอง ในขณะที่คนอื่นหัวเราะด้วยความปลง
“เขนเป็นคนมีอารมณ์ขันกว่าที่คิดนะครับ”พี่รันพูดยิ้มๆ
“เขนไม่ใช่ไก่ซะหน่อย...จะขันได้ไงกันเล่า”แอบพองแก้มเบาๆใส่ ที่จริงคือเนียนกลั้นหัวเราะ พี่รันส่ายหน้าปลงยิ้มๆให้กับฉันก่อนจะบอกให้กินต่อ ฉันเอื้อมมือไปเปิดเพลงเบาๆให้มันคลอไปกับบรรยากาศสบายๆริมทะเลแบบนี้

กว่ามื้อเย็นที่แอบวุ่นวายจะจบลงก็เกือบๆจะสามทุ่มครึ่งแล้ว ปัญหาระดับชาติอย่างเก็บกวาดสำเร็จไปแล้ว และภารกิจสุดท้ายก็คือ...ห้องนอน ด้วยความที่เป็นผู้หญิงคนเดียวฉันเลยเสียสละ เอ่อ ก็ได้ๆแค่ไม่ชอบนอนเตียง เอาเป็นว่าฉันนอนตรงห้องนั่งเล่น ส่วนพวกผู้ชายนอนในห้องนอน
“เขนนอนได้แน่นะ”เอ่ยถามย้ำอีก ฉันพยักหน้าแรงๆดันพวกผู้ชายเข้าห้องนอนไป อุวะฮ่าฮ่าเท่านี้ห้องนั่งเล่นก็เป็นของข้าQAQ แต่แอบกลัวอะ...แง้
“คุณไชท้าว...เรามาหาเรื่องแกล้งพวกเขากันดีกว่า คึคึ”หัวเราะเบาๆกับตุ๊กตาในอ้อมกอด ก่อนจะลุกขึ้นไปคุ้ยกระเป๋าที่มีลิปสติกสีชมพูอ่อนกับสีแดงส้ม เฮ้ เขนไม่ได้ใช้ซะหน่อยนะ มันติดมา รอเวลาจนแน่ใจว่าทุกคนเข้านอนแล้ว เริ่มแผนได้>W<
แอ๊ด... ประตู้าทำไมตอนต้องมาลั่นตอนนี้ รู้สึกถึงคำว่า...นี่สินะประตู เอาล่ะๆเลิกปลงกัตัวเองแล้วมาสนใจทางนี้ต่อ ฉันเดินเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูให้เงียที่สุด ทุกคนหลัหมดแล้ว อุอิ
“คึคึ พี่รันก่อนละกัน...”งึมงำกัคุณไชท้าว เอาฝาลิปเก็ใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะย่องเาๆไปหาพี่รันผู้ซึ่งนอนริมสุด ค่อยๆรรจงเดิมหนวดเติมเคราให้พี่รัน อุ๊ย ต้องแก้มแดงๆแหละ เติมปากด้วยย
“คึคึ อุ๊...”เอาคุณไชท้าวงัไว้ก่อนเดี๋ยวจะเสียแผนหมด ฉันปีน ก็มันอ้อมไม่ได้ ข้ามพี่รันอย่างระมัดระวังไปหาสุภะที่นอนหลัสนิทอยู่ข้างๆกัน สงสารอะ...ไม่แกล้งได้ป่ะ เอาเหอะเดี๋ยวมันไม่ครคน...ขอโทษนะคะQAQ ฉันค่อยๆใช้ลิปแต้มสีเป็นวงกลมเป็นปากสุภะเาๆ ก่อนจะเดิมหนวดแมวเหมียวให้อีกหนวด
“คึคึ...เปลี่ยนสี้างดีกว่า”ว่าแล้วก็ค่อยๆย่องออกไปด้านนอกเพื่อหยิลิปสติกสีแดง ความจริงมันเป็นอุทัยทิพ...เอาเหอะใช้ได้
ต้องแก้มแดงๆ...คึคึ ว่าแล้วก็กลัเข้าไปในห้องอีกครั้ง เอ๋...ทำไมรอนี้ทุกคนเปลี่ยนท่านอนล่ะ ช่างเหอะคงปกติอะเนอะ ว่าแล้วก็อ้อมไปทางพี่ไอน์ แก้มแดงๆปากนิด จมูกหน่อย อะแถมหนวด ระหว่างที่ฉันกำลังหัวเราะกัผลงานอันแสนสร้างสรรค์(?)ของตนเองอยู่นั้น...เคยเห็นนกถูกตะคลุไหม?
“ว้ากกกก!!”ปล่อยของลงพื้นด้วยอารามตกใจ รู้ตัวอีกทีก็ถูกทุกคนจล็อคไว้แล้ว อิชั้นผิดไปแล้วววว #ไว้อาลัยตัวเองสามวิ
“นึกไว้แล้วว่าเขนต้องเล่นอะไรแผลงๆ”พี่รันพูด...อย่ายิ้มแค่ปากสิ ทำไมตาพี่ไม่ยิ้มอะ;;w;; แง้ นั่นลิปหนูน้า อุแหม่หยิไปไวเชียวนะคะ
“...”ทำตาน่าสงสาร อย่าทำเค้าเลยนะคะTwT
“...”แง้...มาเป็นรอยสักเชียวว ใช้อุทัยทิพด้วยมาร์ช...ถ้าใช้เยอะมันจะเหมือนว่าเขนหัวแตกเอานะ เหยย พี่รันเขนเขียนแค่หน้าเองหน้าพี่นัแขนเขนด้วยเรอะ
“พี่รันนน เค้าเขียนแค่หน้าพี่เองนะ!”ขอโวยวายหน่อย
“อันนี้ส่วนของพี่ไอน์ครั”ยิ้มหวาน;;w;; เกลียดร้อยยิ้มตอนนี้ของทุกคนจัง“...”สุภะก็เขียนด้วยอะ กว่าจะโดนทำโทษหรือเอาคืนเสร็จก็ห้าทุ่มแล้ว...สภาพนี่เละมาก ไม่ใช่พวกพี่ๆนะเพราะเขาล้างหน้ากันแล้วเหลือเขนที่โดนกักตัวอยู่เนี่ย!!...TwT โอ้โหอุทัยทิพแทจะหมด...แน่สิหน้ากัแขนนี่เหมือนโดนดักตีอะ โหยยังไม่นัรอยเขียนที่อื่นอีกนะ มีแป้งด้วยสุภะกะมาร์ชช่วยกันละเลง...
างทีเขนก็นึกนะ...ว่าตัวโดนดักตีมารึเปล่า”หันไปทำตาจะร้องไห้ใส่
“ก็เขนทำตัวน่าลักเองนี่นา...น่าลักไปทิ้งลงทะเลอะนะ”แง้;;w;; อย่าเอาเขนไปลอยเลยยย เขนยังไม่ตายนะ
างทีท่าเขนไม่ซน...เขนคงไม่เลอะแนี้”ว่าแล้วก็เชิดหายเข้าไปนอนกันหมดเลย เหลือเขนกะสภาพเหมือนโดนตีหัวไว้นอกห้อง;w;...
แต่ว่านะ... เป็นคืนที่เขนมีความสุขที่ซู้ดดดดด

รวมมิตรภาพ(?):

Topics tagged under บ on QUAINT 11uycmo
Topics tagged under บ on QUAINT Xdhwtl
Topics tagged under บ on QUAINT Dy5fv5
Topics tagged under บ on QUAINT 2ekhoph
Topics tagged under บ on QUAINT Bgd1mf
เอามายำละจ้า
Topics tagged under บ on QUAINT 30mbigp





B. รางวัลสำหรันักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดัยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป

Topics tagged under บ on QUAINT Q-sym-14Topics tagged under บ on QUAINT Q-item14

  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทัระดัสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรันักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทัทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รัเมื่อปฎิัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทัใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง



Narin's Comment:
ผมชอรูปทุกคนในกลุ่มในตีมท้องฟ้าที่แตกต่างกันไปจังเลยครั
ดูเป็นรูปเซ็ตที่เข้ากันดี รอนี้ต้องอกว่างานเขียนเป็นงานที่น่ารักมาก
อ่านแล้วรู้สึกสนุกไปด้วย รู้สึกว่ากางเขนเป็นตัวละครที่ทำให้รอข้าง
ยิ้มและมีความสุขไปด้วยกันได้ ผมหวังว่าคุณจะสนุกไปกัการแต่ง
เรื่องราวดีๆแนี้เช่นกัน เรื่องที่ได้นำเสนอให้แก้ไขในรอที่แล้ว
ก็ถูกแก้ไขและพัฒนาขึ้นมาก รอนี้เป็นเรื่องราวที่ในมองของกางเขน
ชัดเจนดี อ่านลื่นไหลขึ้นมากเลยครั ผมดีใจในการก้าวหน้าครั้งนี้จริงๆ
เรื่องที่จะฝากครั้งนี้เป็นเรื่องของการจัดรรทัด อยากจะให้ลองเว้นวรรค
มากขึ้นกว่านี้อีกสักหน่อยครั เพราะการที่ตัวหนังสือติดกันยาวๆทำให้
สามารถอ่านตกรรทัดได้ง่าย แถมถ้าจัดสวยๆก็จะทำให้ดูน่ามองชวน
อ่านขึ้นอีกระดัหนึ่งครั มาพัฒนาต่อไปด้วยกันนะ!!

ไปที่:

2012 © QUAINT | Powered by CHAIRMANS ®